Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Πασχαλινό τραπέζι


Νέες προσθήκες...


Η προπέρσινη ανάρτηση για όσους θέλουν να προσθέσουν άρωμα Κρήτης στο πασχαλινό τους τραπέζι, συμπληρώνεται  φέτος με  κάποια από τα ανοιξιάτικα και πασχαλινά πιάτα που πρόσθεσα αργότερα στο blog . Με ένα κλικ ΕΔΩ θα βρείτε συγκεντρωμένες πολλές κρητικές λιχουδιές . Σαλάτες διάφορες, μια υπέροχη παραδοσιακή χανιώτικη κρετότουρτα, φαγητά με αρνάκι και κατσίκι, καλιτσούνια (ανεβατά και λυχναράκια) και  ελαφριά επιδόρπια.  Τα καινούρια δείτε τα παρακάτω.  Προτείνω να δοκιμάσετε κάποια στιγμή την υπέροχη σαλάτα με τον "αροδαμό τσι λεμονιάς" , το παραδοσιακό Λαμπριάτικο αρνί από τα Καπετανιανά Ηρακλείου και τα κρητικά γαρδουμάκια.   Με "κλικ" στον τίτλο της συνταγής πηγαίνετε στην σχετική ανάρτηση.

Κατ' αρχήν ένα αλάδωτο νηστίσιμο γλυκάκι  για τις υπόλοιπες μέρες της νηστείας:













Μια καινούρια   
                                           
                                           δροσερή πατατοσαλάτα 


Και την κορυφαία


Για το κλείσιμο



που για το Πάσχα το γαρνίρουμε με μαρμελάδα φράουλα ή γλυκό φράουλα 
και ωμές φράουλες 



Με τα αυγά που θα περισσέψουν θα φτιάξουμε τις επόμενες μέρες  μικρά ατομικά ρολά


Αν  δεν προλάβατε να φτιάξετε το λικέρ λεμόνι που ταιριάζει πολύ για το κλείσιμο του γεύματος,


φτιάξτε σήμερα το λικέρ με σιρόπι φράουλας που ετοιμάζεται γρήγορα:



Μη ξεχάσετε να αναζητήσετε τα υπέροχα κρητικά τυριά και τυροκομικά προϊόντα. Η μυζήθρα , η γραβιέρα, το ξύγαλο ταιριάζουν πολύ με τα πασχαλινά εδέσματα!
 
Καλή Ανάσταση! 


Εύχομαι να περάσετε όμορφα τις γιορτινές μέρες, με υγεία  και χαρά και με τη συντροφιά και την αγάπη των δικών σας ανθρώπων!



Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Τα αλάδωτα της Μεγαλοβδομάδας : Ταχινόσουπα με κοφτό μακαρονάκι

Παραδοσιακό πιάτο της  Μεγάλης Τετάρτης και της Μεγάλης Παρασκευής


Η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας είναι η πιο αυστηρή νηστεία του χρόνου. Ακόμη και όσοι δεν τηρούν τις υπόλοιπες νηστείες, τούτη τη βδομάδα δεν τρώνε «λεριά». Λεριά λέμε στην Κρήτη τα μη νηστίσιμα τρόφιμα. Πολλοί ίσως να νηστεύουν  για να απολαύσουν καλύτερα τα πασχαλινά εδέσματα. Η στέρηση αυξάνει την όρεξη…
        


Οι περισσότεροι πια πιστεύουν  πως η νηστεία είναι προσωπικό ζήτημα κι έτσι οι περισσότεροι, ακόμα και οι θρησκευόμενοι την προσαρμόζουν στα μέτρα τους. Βέβαια με τις γαριδομακαρονάδες και τις σοκολατόπιτες είναι αστείο να μιλάμε –δεν εξαιρώ τον εαυτό μου- για δοκιμασία και πειθαρχία και για νηστεία τελικά.  Έτσι νηστεύει κανείς όλο το χρόνο που λέει ο λόγος…  


Παλιότερα τα πιάτα της Μεγάλης εβδομάδας ήταν λιτά και ταπεινά. Με εξαίρεση την Μεγάλη Τρίτη και την Μεγάλη Πέμπτη που κάποιοι έτρωγαν λαδωμένο φαγητό (χαρακτηριστικά είναι τα ντολμαδάκια της Μεγάλης Πέμπτης) , τις υπόλοιπες μέρες ήταν επιβεβλημένη η αποχή και από το λάδι.  Η κατανάλωση λαδιού ήταν απαγορευμένη ακόμη και το Μεγάλο Σάββατο μέχρι την ώρα της Ανάστασης.  «Ένα  μόνο Σάββατο από όλα τα Σάββατα της χρονιάς νηστεύεται το λάδι . Το Μεγάλο Σάββατο» επιμένει η μάνα μου και το τηρεί ακόμη. 

΄
Η σημερινή σουπίτσα είναι ένα από αυτά τα παλιά απλά μεγαλοβδομαδιάτικα πιάτα. Δυο υλικά όλα κι όλα κι όμως είναι νόστιμη και σχετικά χορταστική. Ειδικά για βράδυ είναι ιδανική. Την συνήθιζαν την Μεγάλη Τετάρτη ή τη Μεγάλη Παρασκευή ή για δείπνο της παραμονής της μέρας που θα κοινωνούσαν.
Είχα ξεχάσει πόσο νόστιμη ήταν. Παρόλο που η μάνα μου τη φτιάχνει πολύ συχνά-όποτε νηστεύει  το λάδι- εγώ είχα χρόνια να τη γευτώ. Λάθος! 


Υλικά (για 2-3 πιάτα)

1 κούπα κοφτό μακαρονάκι
2 κουταλιές  σούπας ταχίνι
Αλάτι

Επί το έργον:


Βράζουμε σε αλατισμένο νερό τα μακαρονάκια σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου. Φροντίζουμε στο τέλος να μείνει με τόσο νερό ώστε να σκεπάζεται το ζυμαρικό. Αν είναι πολύ, αδειάζουμε λίγο στο νεροχύτη...


Αφήνουμε την κατσαρόλα πάνω στο μάτι να σιγοβράζει. 


Σε ένα βαθύ πιάτο βάζουμε το ταχίνι με 3-4 κουταλιές νερό σε θερμοκρασία δωματίου και τα ανακατεύουμε ζωηρά να γίνουν σαν κρέμα. Το ταχίνι ασπρίζει, γίνεται ακόμη πιο κολλώδες και παραδόξως πιο πηχτό με το νερό. 


Προσθέτουμε λίγο νεράκι ακόμη και μετά σιγά καυτό νερό από την κατσαρόλα με το μακαρονάκι, συνεχίζοντας το κτύπημα όπως κάνουμε στο αυγολέμονο. Όταν βάλουμε αρκετό νερό , αδειάζουμε στην κατσαρόλα, ανακατεύουμε καλά και αποσύρουμε από το μάτι. 


Αφήνουμε να σταθεί 5 λεπτά και σερβίρουμε. 

Παρατηρήσεις:

1)Και το ταχίνι κόβει όπως το αυγολέμονο! Γι αυτό πρώτα χτυπάμε με κρύο νερό και μετά προσθέτουμε σταδιακά καυτό νερό.

2)Εννοείται ότι μπορούμε να βάλουμε οποιοδήποτε ζυμαρικό μας αρέσει, αλλά το κοφτό μακαρονάκι ταιριάζει πιο πολύ απ’ όλα γιατί το ζουμάκι το διαπερνά και το νοστιμίζει.


Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Κλασικά πασχαλινά κουλουράκια, εύκολα και γρήγορα!

Στην Κρήτη τα λέμε τσουρεκάκια αμμωνίας


Το έχω ξαναγράψει ότι στα μέρη μας οι ονομασίες είναι ανάποδες: τσουρεκάκια λέμε τα κουλουράκια του Πάσχα και αυγοκούλουρα ή ψωμιά πασχαλινά λέμε τα τσουρέκια. Τσουρεκάκια λοιπόν για τις κρητικές τα σημερινά μου κουλουράκια.


Οι κλασικές παραδοσιακές συνταγές θέλουν τα κουλουράκια  του Πάσχα με αμμωνία. Δεν τα φτιάχνω με τέτοια συνταγή  ομολογουμένως πολύ συχνά μιας και οι περισσότεροι  στο σπίτι προτιμούν τα  βουτυράτα και τριφτά τσουρεκάκια βουτύρου που έδωσα πέρυσι. Φέτος όμως αποφάσισα να κάνω τα πιο κλασικά και παραδοσιακά τσουρεκάκια αμμωνίας.  


Αυτά  που όταν ανοίγεις το φούρνο για να δεις σε πιο στάδιο ψησίματος βρίσκονται, σε αναγκάζουν να κλείνεις τα μάτια από το …αμμωνιακό κύμα που εκπέμπουν. Μυρωδιά Πάσχα στο σπίτι , που εξαφανίζεται  όμως όταν τα τρως!


Αμέτρητες πάλι συνταγές στα οικογενειακά τετράδια ! Διάλεξα μια εύκολη, με λογικές ποσότητες υλικών δοκιμασμένη και κλασική. Της συμπεθέρας λέει η προέλευση στην παρένθεση του τίτλου. Γέλασα από μέσα μου γιατί δεν ξέρω ποιας απ’ όλες τις συμπεθέρες αφορά… 


Δίνει όμως ωραία κουλουράκια . Απ’ αυτά που κάνουν κριτς στο δόντι  και από μέσα είναι αφράτα. Και είναι και πολύ εύκολα. Ακόμη και με το χέρι δουλεύονται τα υλικά, έτσι έλεγαν οι οδηγίες της συμπεθέρας που τα έβαζε μάλιστα όλα μαζί κατά που γράφω. Εγώ χρησιμοποίησα μίξερ χεριού στο πρώτο στάδιο για μεγαλύτερη ευκολία. Τραγανή κρούστα, απαλό εσωτερικό, άρωμα λεμονιού και βανίλιας. Άρωμα Πάσχα σε μια βροχερή και κρύα Μεγάλη Δευτέρα.


Υλικά:

1 κούπα βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου (250 γραμμάρια ήταν , βούτυρο αγελάδας σε αλουμινόχαρτο)
2 κούπες  ζάχαρη
4 μέτρια αυγά
1 κούπα γάλα
Χυμός ενός πορτοκαλιού
Ξύσμα ενός μεγάλου λεμονιού
3-4 σωληνάκια βανίλιας ή ½ κουταλάκι υγρή βανίλια
1 γεμάτη κουταλιά της σούπας αμμωνία
1 κοφτή κουταλιά μπέικιν
Σήκωσαν τελικά 1300 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις  ( η συνταγή έλεγε όσο σηκώσουν…)

Επί το έργον:


Σε λεκάνη ανάμειξης βάζουμε τη ζάχαρη, τα αυγά και το βούτυρο και τα χτυπάμε να αναμειχθούν με το χέρι ή με το μίξερ χειρός. Δεν χρειάζεται πολύ χτύπημα. Προσθέτουμε το ξύσμα, τις βανίλιες και το χυμό πορτοκαλιού  και ανακατεύουμε. 


Διαλύουμε την αμμωνία στο γάλα και το προσθέτουμε το διάλυμα στο μείγμα. 

Σ' αυτή τη φάση είναι έτσι ο χυλός 
Αφήνουμε το μίξερ (αν χρησιμοποιήσαμε) και συνεχίζουμε με το χέρι. 


Σε μια κούπα αλεύρι ανακατεύουμε το μπέικιν και την προσθέτουμε κι αυτή στο χυλό μας. Συνεχίζουμε με το υπόλοιπο αλεύρι μέχρι να έχουμε μια μαλακή ζύμη που να κολλάει ελαφρά στα ακροδάκτυλα αλλά να πλάθεται. 


Δεν πρέπει να γίνει σκληρή. 


Την αφήνουμε να ξεκουραστεί καμιά ωρίτσα και πλάθουμε τα κουλουράκια στα σχήματα που μας αρέσουν. 



Η ζύμη αυτή είναι εύπλαστη και μπορούμε να κάνουμε σχέδια. 


Ένα κομμάτι ζύμης όσο ένα μέτριο καρύδι δίνει ένα κανονικού μεγέθους κουλουράκι γιατί φουσκώνουν. 
  

Πολύ ωραία δείχνουν όταν ψηθούν τα διπλά στριφτά κουλουράκια, τα τριπλά και οι ροδελίτσες. 

Τα αλείφουμε με ένα κρόκο αυγού που έχουμε αραιώσει με 1-2 κουταλιές νερό και τα  ψήνουμε στους 175 βαθμούς για 20 -25 λεπτά (προθερμασμένος φούρνος, μεσαία σχάρα).  


Αφού κρυώσουν τα φυλάσσουμε. Διατηρούνται για αρκετά νερό κλεισμένα σε μπολ για να μη παίρνουν υγρασία.


Παρατηρήσεις:

1)Η συνταγή έλεγε ένα φακελάκι αμμωνία και καθόλου μπέικιν. «Φοβήθηκα» ότι  τα 30 γραμμάρια αμμωνίας στις  παραπάνω ποσότητες των υλικών θα είναι πολλά και έβαλα μια κουταλιά μόνο. Αντικατέστησα την υπόλοιπη με μπέικιν .

2)Γίνονται παραπάνω από 100 κανονικά κουλουράκια, 110 έφτιαξα εγώ! 

3)Το αλεύρι μπορεί να « παίξει» στα γραμμάρια  . Το δικό μου ήταν η κλασική παλιά μάρκα για όλες τις χρήσεις  και πήρε 1300 γραμμάρια. Πάντως η ζύμη πρέπει να γίνει μαλακή αλλιώς σκληραίνουν. Με το ξεκούρασμα μάλιστα σφίγγει λίγο και γι αυτό δεν πρέπει να παρασυρθούμε με το αλεύρι.

4)Οι λιγότερο έμπειρες καλό είναι να ψήσουν το πρώτο ταψί πριν πλάσουν τα υπόλοιπα. Στο πρώτο δεκάλεπτο θα φανεί αν απλώνουν πολύ, οπότε  θέλει λίγο αλεύρι ακόμη. Τα κουλουράκια φουσκώνουν αρκετά προς όλες τις διαστάσεις. Δεν απλώνουν να γίνουν πλακέ αν το αλεύρι είναι κανονικό.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα να έχουμε!


Related Posts with Thumbnails