Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

Σιροπιαστή καρυδόπιτα με επικάλυψη σοκολάτας

ΤΟ   γ λ υ κ ό !


Δεν θα γράψω πολλά λόγια σήμερα. Ευχές για Καλό Πάσχα μόνο θα δώσω σε όλους, και τη συνταγή για το δικό μας πασχαλιάτικο γλυκό. Δεν ξέρω κανένα που θα μπορούσε να αρνηθεί ένα κομμάτι  όσο χορτάτος κι αν είναι! 


Άλλωστε όταν το φαγοπότι κρατά ώρες όπως συνήθως γίνεται στα πασχαλιάτικα τραπέζια η αίσθηση του κορεσμού υποχωρεί σιγά σιγά και όλοι πριν να σηκωθούμε από το τραπέζι θέλουμε και το γλυκό μας. 


Μια σιροπιασμένη καρυδόπιτα που θα  καλύψουμε με γκανάς σοκολάτας και θα συνοδέψουμε με παγωτό (αν ζεστάνει επιτέλους ο καιρός!) είναι η δική μου πρόταση. Μια καρυδόπιτα με βούτυρο και αυγά, πλούσια σε γεύση. Συνδυάζει τη γλύκα της παραδοσιακής καρυδόπιτας με τη σοκολατένια γεύση ενός brownie...



Υλικά:

3,5 κούπες καρύδια κοπανισμένα
20-22 φρυγανιές σταρένιες (να βγουν 2 κούπες τριμμένη φρυγανιά)
4/5 ενός πλακέ πακέτου βούτυρο αγελάδας σε θερμοκρασία δωματίου (θα χρειαστούμε όμως και το υπόλοιπο)
¾ κούπας ζάχαρη
6 μεγάλα αυγά
1 φακελάκι μπέικιν (3,5 κουταλάκια)
1 κουταλιά της σούπας  (όχι κοφτή) κανελογαρύφαλλα
Ξύσμα πορτοκαλιού
1/4 κούπας κονιάκ ή λικέρ (εσπεριδοειδούς κατά προτίμηση)

Για το σιρόπι:

2,5 κούπες ζάχαρη
2,5 κούπες νερό
 1 ξυλάκι κανέλας  5 cm
Φλούδα πορτοκαλιού

Για την επικάλυψη:

250 ml κρέμα γάλακτος
125-150 gr  σοκολάτα της αρεσκείας μας (κουβερτούρα γύρω στο 50% σε κακάο , ή γάλακτος).
1 κουταλιά βούτυρο

Για το γαρνίρισμα:

Κεράκια γλασέ ή  καρύδια
Τρούφα ή  νιφάδες σοκολάτας.

Ακόμη, λίγο βούτυρο και λίγη φρυγανιά για το άλειμμα του ταψιού.

Επί το έργον:



Αλέθουμε τα καρύδια στο multi . Να μη γίνουν σκόνη, να είναι όπως τα κροκάν αμυγδάλου περίπου. Τα αδειάζουμε σε μπολ. Αλέθουμε και τις φρυγανιές.


 Ανακατεύουμε φρυγανιές, καρύδια, μπέικιν και κανελογαρύφαλλα.
Χωρίζουμε τα αυγά σε ασπράδια και κρόκους, προσέχοντας να μη μείνει ίχνος κρόκου στα ασπράδια . 


Χτυπάμε τα ασπράδια σε σφικτή μαρέγκα και την αφήνουμε στην άκρη. Σε άλλο μπολ ανάμειξης  χτυπάμε την ζάχαρη με το βούτυρο και προσθέτουμε ένα ένα τους κρόκους.  


Χτυπάμε στο μίξερ  για 15 λεπτά τουλάχιστον τα υλικά αυτά. Αν τα χτυπήσουμε στο χέρι , τουλάχιστον μισή ώρα. Tο καλό χτύπημα εξασφαλίζει ότι δεν θα μυρίζει αυγουλίλα το γλυκό μας. Προσθέτουμε το ποτό και το ξύσμα πορτοκαλιού. Αφήνουμε το μίξερ. Ανάβουμε το φούρνο στους 175 βαθμούς. 


Με μια σπάτουλα προσθέτουμε στο μείγμα του βουτύρου το μείγμα καρυδιών και μαρέγκας  σε τρεις δόσεις εναλλάξ, 


ανακατεύοντας απαλά για να μην πέσει η μαρέγκα, από κάτω προς τα πάνω. Αλείφουμε με λίγο βούτυρο ένα πυρέξ  (ή άλλο ανάλογο σκεύος) και το πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά. Το πυρέξ που χρησιμοποιώ εγώ είναι 41cmX25cm και προτιμώ παραλληλόγραμμο σκεύος για να βγαίνουν ωραία τα κομμάτια.


Τινάζουμε να φύγει η περίσσια και αδειάζουμε το μείγμα της καρυδόπιτας. Ψήνουμε στη μεσαία σχάρα για  35-40 λεπτά χωρίς να ανοίξουμε το φούρνο.


 Αφήνουμε την πίτα να κρυώσει εντελώς. 


Βάζουμε σε κατσαρόλα τα υλικά του σιροπιού και τα βράζουμε για  4-5 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει ο βρασμός. Σιροπιάζουμε την καρυδόπιτα περιχύνοντας το καυτό σιρόπι με μια κουτάλα στο κρύο γλυκό και όχι αδειάζοντάς το απότομα όλο μαζί. Αφήνουμε και πάλι να κρυώσει.


Ετοιμάζουμε την γκανάς σοκολάτας  όπως  περιγράφεται στα τρουφάκια σοκολάτας, χωρίς βέβαια να προσθέσουμε τα υπόλοιπα υλικά.
Την στρώνουμε στην καρυδόπιτα και αφήνουμε να κρυώσει. Πασπαλίζουμε με τρούφα ή νιφάδες σοκολάτας και γαρνίρουμε με κερασάκια ή καρύδια (μισά καρυδιών ή  χοντροτριμμένα ) οριοθετώντας και τις μερίδες ώστε όταν την κόψουμε να πέσουν στο κέντρο κάθε κομματιού.


Παρατηρήσεις:

1)Για να μη γίνουν σκόνη τα καρύδια βάζουμε λίγα κάθε φορά στο multi και αλέθουμε με κοφτά πατήματα.

2)Παίρνω βούτυρο αγελάδας καλής ποιότητας και με το μάτι χωρίζω σε 5 ίσα μέρη την πλάκα (πολλές μάρκες εξάλλου έχουν διαχωριστικές γραμμές στο περιτύλιγμα). Χρησιμοποιώ τα 4/5 για την πίτα, το μισό  από το υπόλοιπο για το πυρέξ και  άλλο μισό για την γκανάς. Επίσης παίρνω 1 μεγάλο πορτοκάλι και παίρνω το ξύσμα από τη μισή φλούδα. Την άλλη μισή τη βάζω στο σιρόπι.

3)Αν θέλουμε μπορούμε να προσθέσουμε στο σιρόπι  ή/και στην γκανάς  κάποιο ποτό αν το γλυκό δεν θα καταναλωθεί από παιδιά.

4)Όπως έχω ξαναγράψει, 1 κουταλιά από τη ζάχαρη της συνταγής και 2-3 σταγόνες  ξύδι ή λεμόνι βοηθούν στο να γίνει σφικτή η μαρέγκα.

5)Αν θέλουμε να αποφύγουμε τον κόπο της γκανάς μπορούμε να την αντικαταστήσουμε με έτοιμο άλειμμα σοκολάτας. Το θεωρώ κάπως γλυκό γι αυτή τη δουλειά, αλλά είναι σίγουρα πιο εύκολη επιλογή…

Καλή Ανάσταση, με υγεία και χαρά για όλο τον κόσμο! 




Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Οι χοχλιοί της Μεγάλης Παρασκευής

Η συνταγή του  παππού μου…


Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η μέρα κατά την οποία κορυφώνεται το πένθος της Μεγαλοβδομάδας. Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν έθιμα και συνήθειες –μερικά όχι και τόσο ενεργά πια- που δηλώνουν αυτήν την κορύφωση . Οι κρητικοί  απείχαν παλιότερα από κάθε είδους εργασία και αφιέρωναν την μέρα σε δραστηριότητες που είχαν σχέση με την εκκλησία και με τους νεκρούς  τους. 


Θυμάμαι όταν ήμουν παιδί ότι πηγαίναμε με τα πόδια σε όσες περισσότερες εκκλησίες και ξωκλήσια μπορούσαμε. 
«Όσα  ζάλα (βήματα)  κάνεις   τη Μεγάλη Παρασκευή για να πας σε εκκλησίες , τόσοι Αγίοι (ο τόνος στο Ι παρακαλώ) θα σε βλέπουνε» 
μου έλεγε η γιαγιά μου και το ίδιο έλεγαν όλες οι γιαγιάδες στην περιοχή μας.
Δεν ξέρω αν το λένε κι αλλού, άλλωστε έχει πια ξεθωριάσει και ως λόγος και ως πράξη.  Πάντως  αυτό που θυμάμαι έντονα από εκείνα τα χρόνια, ήταν η χαρά μας αν φτάναμε πρώτοι σε κάποιο εκκλησάκι για να ανάψουμε εμείς τα καντήλια! Έτσι αυτές οι βόλτες γινόταν πρωί πρωί πριν την Αποκαθήλωση.



Ακόμη και σήμερα πάμε  σε εκκλησίες και σε μοναστήρια, με τα αυτοκίνητα βέβαια οι περισσότεροι. Ελάχιστοι πια με τα πόδια… Να ανάψουμε το κεράκι μας στους επιτάφιους που έχουν συνήθως στολιστεί αποβραδίς ή αξημέρωτα, και να συνεχίσουμε την βόλτα μας σε κάποια ταβέρνα που σερβίρει νηστίσιμους μεζέδες! Εκείνο που κάνουν ακόμη αρκετοί στα μέρη μας είναι η επίσκεψη στο νεκροταφείο. Καθαριότητα, φροντίδα και λουλούδια για τους αγαπημένους μας που έχουν φύγει …


Πηγαίναμε λοιπόν  με την παρέα μου –μαθήτρια ακόμη- μια Μεγάλη Παρασκευή σε ξωκλήσι της περιοχής μας , διασχίζοντας λιόφυτα κι αμπέλια για να συντομέψουμε το δρόμο και να προλάβουμε να πάμε και σε άλλα εκκλησάκια. Πρωί όπως ήταν και μέρα υγρή και μουντή, οι χοχλιοί «σέρνονταν σαν τα χώματα» που λέμε… Πιο πολλούς χοχλιούς δεν έχω δει όλα μου τα χρόνια έκτοτε! 


Πώς βρέθηκε ένας κουβάς  (ή σακούλα δεν θυμάμαι ακριβώς ) και γεμάτες χαρά τον γεμίσαμε . Πήγα λοιπόν στη γιαγιά μου την μερίδα μου για να τους περιποιηθεί και να τους σακάσει. Εκεί Θεός δεν ήτανε! 
«Πήγαινε να τσ’ αφήσεις σ’ ένα χωράφι και μη τσι βάλεις καθόλου στο σπίτι! Να μου λείπουνε οι χοχλιοί τσι Μεγάλης Παρασκευής. Όλοι δα σκουληκιάσουνε! Δε μαζώνουνε χοχλιούς σήμερο ούτε κάνουμε πράγματα που θένε φύλαγμα (αποθήκευση) γιατί τωσε χαλούνε» . 
Με πόνο ψυχής πήγα σε κοντινό χωράφι και τους αμόλησα. Δεν ξέχασα ποτέ αυτή την ιστορία και δεν ξαναμάζεψα χοχλιούς τέτοια μέρα…


Όμως , αν και δεν μαζεύουμε χοχλιούς τη  Μεγάλη Παρασκευή, είναι απίθανο να πάτε σε σπίτι κρητικού και να μην έχει βρασμένους  χοχλιούς ανάμεσα στα άλλα αλάδωτα νηστίσιμα της ημέρας.  Συνήθως βράζουμε λιανούς χοχλιούς  και αφήνουμε τους  χοντρούς για μπουμπουριστούς. Όμως η σημερινή συνταγή είναι κυρίως για χοντρούς και ήταν η αγαπημένη του παππού μου γι αυτό και ο υπότιτλος της ανάρτησης…



Υλικά:

Χοντροί χοχλιοί όσοι θέλουμε
Σκελίδες σκόρδο με τη φλούδα τους (αρκετές, ανά 10 χοχλιούς 1 ας πούμε…)
1-2 μέτριες ντομάτες  (εγώ βάζω 1 ανά 30 χοχλιούς )
Αλάτι (1 κοφτό κουταλάκι ανά 30)
Δικές μου προσθήκες: 1 κλαδάκι  αρισμαρί (δεντρολίβανο) και 2 κουταλιές ξύδι)

Επί το έργον:


Καθαρίζουμε τους χοχλιούς από τις μεμβράνες τους και τους πλένουμε καλά. Βάζουμε σε κατσαρόλα νερό σε ποσότητα που θα τους καλύπτει και λίγο πριν κοχλάσει τους ρίχνουμε να πάρουν μια βράση ίσα –ίσα. 


Αποσύρουμε την κατσαρόλα την γεμίζουμε με κρύο νερό αφού αδειάσουμε το βραστό και πλένουμε πολύ καλά τους χοχλιούς. 


Ξαναβάζουμε τους χοχλιούς, το σκόρδο, την ντομάτα και  το αλάτι μέσα στην κατσαρόλα (αφού την πλύνουμε), και  αρκετό νερό να τα καλύψει όλα.  


Μόλις πάρει βράση , προσθέτουμε το αρισμαρί και το ξύδι, αφήνουμε να βράσουν 12-15 λεπτά  


- (εγώ δοκιμάζω έναν για να διορθώσω το αλάτι που πρέπει να «τσιμπάει» - και αποσύρουμε  Τους σερβίρουμε ζεστούς ή σε θερμοκρασία δωματίου.


Παρατηρήσεις:

1)Την διαδικασία του προβρασίματος την κάνω με όποιο τρόπο κι αν μαγειρέψω τελικά τους χοχλιούς. 

Μια παρτίδα έγιναν και μπουμπουριστοί για όσους δεν νηστεύουν το λάδι....
Δεν έχει κόστος στη νοστιμιά τους και θεωρώ ότι καθαρίζουν καλύτερα. Αφήστε που είναι λιγότερο οδυνηρό…

2)Ο παππούς μου δεν έβαζε το ξύδι και το αρισμαρί αλλά έβαζε περισσότερο σκόρδο. Όλα πάντως τα υλικά είναι κατ’ εκτίμηση στην ουσία.


3)Με τον τρόπο αυτό γίνονται πολύ νόστιμοι και οι καλοκαιρινοί  γυρευτοί χοχλιοί .

Καλημέρα! 

Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Σιροπιαστή ταχινόπιτα με σιμιγδάλι (αλάδωτη)

Ένα νηστίσιμο ραβανί!


Η εβδομάδα της νηστείας από αύριο. Ακόμη και όσοι δεν νηστεύουν την υπόλοιπη Σαρακοστή την Μεγάλη εβδομάδα κόβουν τουλάχιστον το κρέας. Άλλοι από θρησκευτικότητα, άλλοι ως αποτοξίνωση, κι  άλλοι επειδή με τη στέρησή  του ενισχύουν την απόλαυση της κρεατοφαγίας του Πάσχα. 


LinkWithin

Related Posts with Thumbnails