Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

Πανεύκολα, νηστίσιμα, υγιεινά βουτήματα πετιμεζιού

Χωρίς ζάχαρη, με αλεύρι ολικής  , με φυσική γλύκα και καθόλου κόπο!΄


Ένα μπουκάλι "κομμένος" μούστος είχε παραμείνει στην κατάψυξη από πέρυσι, περιμένοντας να γίνει κάποια στιγμή μουσταλευριά. Οι μήνες πέρασαν και όπου νάναι θα έχουμε καινούριο μούστο από τα φετινά σταφύλια.


Ο μούστος διατηρείται τέλεια στην κατάψυξη  και ήταν κρίμα  να πάει χαμένος.Το κόψιμο του μούστου έχει κάποιο κόπο , αφήστε που το μπουκάλι έπιανε χώρο στην κατάψυξη ένα χρόνο σχεδόν. Να πεταχτεί; Άδικο.  Έπρεπε λοιπόν να ξοδευτεί. Δεν ήθελα όμως ούτε μουσταλευριά ούτε μουστοκούλουρα γιατί δεν είχα πολύ χρόνο στη διάθεσή μου. 


Βράστηκε λοιπόν και έδωσε σχεδόν δυο κούπες πετιμέζι που το περισσότερο χρησιμοποιήθηκε άμεσα σε τούτα τα πεντανόστιμα βουτήματα  που ούτε ζύμωμα θέλουν ούτε πλάσιμο. 


Προέκυψαν από αυτοσχεδιασμό και είναι από τα πιο εύκολα που έχω φτιάξει ! Ό,τι πρέπει για πολυάσχολες νοικοκυρές,  για όσους αποφεύγουν τη ζάχαρη, για τους νηστεύοντες και για όλους τους οπαδούς της υγιεινής διατροφής!


Υλικά:

1 κούπα  ελαιόλαδο
1 κούπα πετιμέζι
2/3 κούπας χυμό πορτοκαλιού
1/3 κούπας ρακή ή κονιάκ (ή έστω κρασί…)
1,5 κούπα αλεύρι ολικής άλεσης
2,5-3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι γλυκού μπέικιν
1 κουταλάκι γλυκού σόδα
1 κουταλάκι κανέλα σκόνη
½ κουταλάκι γαρύφαλλο σκόνη
½ κούπα χοντροτριμμένα αμύγδαλα ή φουντούκια ή καρύδια
Και λίγους ακόμη ξηρούς καρπούς για το γαρνίρισμα

Επί το έργον:


Σε ένα μπολ ανακατεύουμε  τη 1,5 κούπα αλεύρι ολικής με 2 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις  και το μπέικιν (αφήνουμε μια κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις στην άκρη γιατί μπορεί να μη χρειαστεί όλο). 


Σε λεκάνη ανάμειξης βάζουμε το ελαιόλαδο και  το πετιμέζι  και ανακατεύουμε ελαφρά με ένα κουτάλι.


Μετράμε 2/3 της κούπας χυμό πορτοκαλιού (προέκυψε από 2 μέτρια καλοκαιρινά πορτοκάλια) και απογεμίζουμε την κούπα με το ποτό που θα επιλέξουμε. 


Διαλύουμε την σόδα στο μείγμα και το προσθέτουμε στη λεκάνη.


Προσθέτουμε την κανέλα ,  το μείγμα των αλευριών και τα ξηροκάρπια και ανακατεύουμε. 


Προσθέτουμε ακόμη τόσο αλεύρι ώστε το μείγμα μας να μη πέφτει από το κουτάλι αλλά να μη πλάθετε με το χέρι. Αφήνουμε να ξεκουραστεί κανένα μισάωρο .
Στρώνουμε με χαρτί ψησίματος το λαμαρινάκι του φούρνου και τον ανάβουμε στους 180 βαθμούς. 


Με ένα κουταλάκι του γλυκού βγάζουμε κουταλιές από το μείγμα  στο ταψί μας.


Πασπαλίζουμε με λίγο τριμμένο φουντούκι ή αμύγδαλο φιλέ και ψήνουμε τα βουτήματά μας στη μεσαία σχάρα στον προθερμασμένο φούρνο μας για 25-30 λεπτά. 

Γίνονται περίπου 60 μαλακά βουτήματα.


Αφού κρυώσουν τα διατηρούμε  σε μπολ που σκεπάζει ή σε μπισκοτιέρα.


Παρατηρήσεις:

1)Μπορούμε να βάλουμε χυμό πορτοκαλιού του εμπορίου χωρίς ζάχαρη αν δεν έχουμε φρέσκα πορτοκάλια αυτή την εποχή ή αραιωμένο συμπυκνωμένο χυμό.

2)Παρόλο που το οινόπνευμα εξατμίζεται αν το φαγητό ή το γλυκό ψήνεται οπότε άνετα καταναλώνονται από παιδιά αυτά τα βουτήματα,  αν δεν θέλουμε να προσθέσουμε ποτό στη συνταγή μπορούμε να βάλουμε μόνο χυμό πορτοκαλιού.

3)Μπορούμε να προσθέσουμε κι άλλα μπαχαρικά της επιλογής μας (μια τσιμπιά μοσκοκάρυδο ας πούμε ή λίγο τζίντζερ …).

4)Οι φωτογραφίες δεν είναι ούτως  ή άλλως το ατού μου,  αλλά ειδικά τούτες είναι από κινητό αφού οι μπαταρίες  της μηχανής εξαντλήθηκαν πάνω στην ώρα! Ζητώ συγνώμη…


Καλή εβδομάδα και καλό μήνα!  

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Καλοκαιρινά ζυμαρικά φούρνου, εύκολα και οικονομικά

Με ξινομυζήθρα  (ή φέτα) σε light ή σε κανονική έκδοση!

Όχι, δεν είναι η συνηθισμένη μακαρονάδα φούρνου με τα κίτρινα τυριά , τα αλλαντικά , τις κρέμες γάλακτος. Αυτή εμείς στο σπίτι μας την αφήσαμε πίσω, στη δεκαετία του 1980!  


Τούτη εδώ είναι ελαφριά και καλοκαιρινή και τα λιπαρά της είναι «ελαστικά» , κατά συνείδηση του τρώγοντα...  Δεν λέω ότι δεν μας αρέσει και η κλασική εκδοχή των full fat ζυμαρικών φούρνου , αλλά παραείναι βαρύ πιάτο πια για τις διατροφικές μας συνήθειες. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις πια,  και ποτέ το καλοκαίρι...


Άλλωστε τα δικά μας τυριά δένουν τόσο πολύ με την ντομάτα του πιάτου, που δεν υπάρχει λόγος να το βαρύνουμε με κάτι πιο λιπαρό… Εγώ χρησιμοποιώ ξινομυζήθρα αλλά και η φέτα σε τρίμματα ταιριάζει πολύ σ’ αυτή τη συνταγή. 


Στο σερβίρισμα μπορούμε να προσθέσουμε  κι άλλη ποσότητα  τυριού ίδιου ή διαφορετικού είδους, αν δεν φοβόμαστε τα λιπαρά και τις θερμίδες. Καλή επιλογή είναι ένας καλός ξερός κρητικός αθότυρος  χοντροτριμμένος. 


Εμείς είχαμε τον καλύτερο –από μικροπαραγωγό- και η γεύση του ήταν απίστευτη!

Υλικά ( για 4 μερίδες):

300 γραμμάρια ζυμαρικά (τύπου «πένες» )
Κάμποσες ώριμες ντομάτες (περίπου 700 γραμμάρια)
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι
½ κούπα ελαιόλαδο
3 μεγάλες πράσινες (ή πολύχρωμες για ...ομορφιά) πιπεριές
2 σκελίδες σκόρδο
1 κοφτό κουταλάκι ρίγανη
2-3 κλαδάκια βασιλικό φρέσκο ή ένα κοφτό κουταλάκι ξερό
Αλάτι-πιπέρι
Προαιρετικά ένα κύβο λαχανικών βιολογικό ή σπιτικό 
300-500  γραμμάρια  ξινομυζήθρα ή φέτα σε τρίμματα (η συνείδηση που λέγαμε παραπάνω...)
Λίγη ακόμα ξινομυζήθρα ή άλλο τυρί για το σερβίρισμα

Επί το έργον:


Πλένουμε καλά και κόβουμε τις πιπεριές σε καρεδάκια. 
Σε μια κατσαρόλα ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το σοτάρουμε ελαφρά με το ελαιόλαδο. Προσθέτουμε τα καρεδάκια των πιπεριών και τα σοτάρουμε λίγο κι αυτά.  

Τρίβουμε τις ντομάτες  στον τρίφτη ή στο multi και τις προσθέτουμε κι αυτές  μαζί με 3 κούπες νερό, τα μυρωδικά , 



το αλατοπίπερο, τον κύβο (αν βάλουμε) και το σκόρδο. Ανάβουμε το φούρνο στους  180  βαθμούς . 


Μόλις πάρει βράση ξανά η σάλτσα μας βάζουμε τα ζυμαρικά , τα ανακατεύουμε να μη κολλήσουν και αφήνουμε να βράσουν 5 λεπτά . Αδειάζουμε το μείγμα της κατσαρόλας σε ένα πυρέξ. 


Αν δεν υπάρχουν αρκετά υγρά, προσθέτουμε λίγο νερό κατά προτίμηση ζεστό. Βάζουμε το φαγητό μας στο φούρνο (ακόμη και αν δεν έχει σβήσει το φωτάκι της θερμοκρασίας) και αφήνουμε να γίνει . Αν χρειαστεί προσθέτουμε κι άλλο νερό . Τα μακαρόνια δεν πρέπει να στεγνώσουν. 


Λίγο πριν βγάλουμε το πυρέξ από το φούρνο προσθέτουμε την ξινομυζήθρα ή τη φέτα , ανακατεύουμε ελαφρά και ξαναφουρνίζουμε να μαλακώσει και να μελώσει.


 Στο σερβίρισμα -όσοι θέλουν- προσθέτουν κι άλλο τυρί.



Παρατηρήσεις:

1)Μπορούμε να προσθέσουμε ελιές ψιλοκομμένες ή κάπαρη που έχουμε ξεπλύνει για να μην είναι έντονη η μυρωδιά του ξυδιού (αν είναι διατηρημένη σε ξύδι). Εγώ το αποφεύγω γιατί η κυρίαρχη γεύση σ’ αυτό το πιάτο θέλω να είναι της ντομάτας.

Λεπτομέρεια ...
Η σάλτσα μπαίνει μέσα στα ζυμαρικά και γίνονται πεντανόστιμα. 

2)Το σκόρδο δεν το τσιγαρίζω, ούτε το καθαρίζω σ’ αυτή τη συνταγή. Το πατάω ελαφρά με τη λάμα ενός μαχαιριού ίσα να σπάσει και το προσθέτω στη σάλτσα. Έτσι η μυρωδιά  είναι πιο ελαφριά.

3)Καλό είναι το νερό που θα προσθέτουμε –αν χρειαστεί-  κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος να είναι ζεστό για να μη σταματά ο βρασμός. Βράζω στο βραστήρα 1-2 κούπες και προσθέτω ζεστό όποτε χρειάζεται.

4)Αν τα υγρά είναι αρκετά, και το ταψί στην πρώτη σκάλα του φούρνου από κάτω, δεν θα χρειαστεί σκέπασμα. Αν όμως βλέπουμε ότι πάνε να αρπάξουν σκεπάζουμε το φαγητό  με ένα αλουμινόχαρτο.


 Καλό Αύγουστο!




Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Βυσσινάδα από …βύσσινα!

Και όχι από σιρόπι γλυκού του κουταλιού…


Όταν έγραψα τη συνταγή για το γλυκό βύσσινο, σημείωσα στον υπότιτλο της ανάρτησης  ότι φτιάχνουμε ταυτόχρονα και βυσσινάδα με τον εύκολο τρόπο. Άφησα δηλαδή κάποιο  υπονοούμενο για άλλο τρόπο, πιο σύνθετο.


Η αλήθεια είναι  ότι καλύτερη βυσσινάδα γίνεται  από πολτό βύσσινου. Πιο φρουτένια, λιγότερο γλυκιά, πιο γευστική κατά τη γνώμη μου. 


Τώρα που τα βύσσινα είναι στο τέλος τους, και οι χυμοί τους  έχουν γλυκάνει και αυξηθεί είναι η πιο κατάλληλη ώρα για να τη φτιάξουμε. Το  ξεκουκούκιασμα  του βύσσινου για βυσσινάδα δεν απαιτεί  καμιά επιδεξιότητα και το μόνο που χρειάζεται προσοχή είναι το δέσιμο του σιροπιού. Αν δέσει υπερβολικά δεν θα πέφτει από το μπουκάλι! 


Φυσικά κι έτσι κι αλλιώς,  το σιρόπι που παρασκευάζουμε είτε ταυτόχρονα με το γλυκό είτε κατευθείαν από τα βύσσινα, έχει και άλλες χρήσεις: γαρνίρει υπέροχα παγωτά, κρέμες και φρουτοσαλάτες και δίνει χρώμα όπου κι αν προστεθεί!


Υλικά:

Βύσσινα
Ζάχαρη
Χυμός λεμονιού
Δοσολογία: Για κάθε κούπα πολτού βύσσινου, 1 κούπα ζάχαρη, 1 κουταλάκι χυμό λεμονιού

Επί το έργον:


Πλένουμε τα βύσσινα (αφού βγάλουμε τα κοτσάνια τους) και βγάζουμε τα κουκούτσια τους  ανοίγοντάς τα με ένα μαχαιράκι (δεν κάνουμε τη διαδικασία με τη φουρκέτα που όσο και να είναι θέλει πιο πολύ κόπο και χρόνο). 


Καλό είναι να τα ανοίγουμε πάνω από μια λεκανίτσα για να μη χαθούν και οι χυμοί τους. 


Αλέθουμε τα ξεκουκουτσιασμένα βύσσινα στο μπλέντερ ή στο multi ώστε να γίνουν πολτός. Μετράμε με μια κούπα τον πολτό και τον βάζουμε σε ένα μπολ.  


Όσες κούπες ήταν ο πολτός μας, τόσες κούπες ζάχαρη θα χρειαστούμε. Τη μετράμε και  από τη μετρημένη ζάχαρη παίρνουμε λίγη και πασπαλίζουμε τον πολτό μας. Αφήνουμε το μείγμα  για 8 με 10 ώρες στο ψυγείο και μετά το περνούμε από σήτα, αδειάζοντάς το σε κατσαρόλα.  


Πιέζουμε με ένα κουτάλι ώστε να περάσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποσότητα από τη σήτα και να μείνουν μόνο τα φλούδια των βύσσινων. Ξεπλένουμε και με λίγο νερό τα υπολείμματα (π. χ. 2 κουταλιές για κάθε κούπα πολτού αρκεί). Προσθέτουμε στο σουρωμένο πολτό την υπόλοιπη ζάχαρη και βάζουμε την κατσαρόλα να βράσει σε υψηλή θερμοκρασία. 


Ανακατεύουμε στην αρχή 1-2 φορές να λιώσει η ζάχαρη. Αφαιρούμε με ένα κουτάλι τους αφρούς που δημιουργούνται παίρνοντάς τους από τα πλάγια της κατσαρόλας. Βράζουμε μέχρι να δέσει το σιρόπι μας. Προς το τέλος προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και αφήνουμε να πάρει 1-2 βράσεις.


Αν έχουμε θερμόμετρο σιροπιού φροντίζουμε να φτάσει στους 105 βαθμούς η θερμοκρασία του αλλιώς στάζουμε σταγόνες σε κρύο πιατάκι. Αν το σιρόπι είναι δεμένο δεν σκορπάνε και αν κρυώσουν λίγο  έχουν υφή λίγο πιο αραιή από του μελιού.

Εδώ σταγόνες σε διάφορες φάσεις τους βρασμού.

Σταγόνες και αφροί....
Από το δεμένο πια σιρόπι , είναι η πάνω αριστερά σταγόνα και η  δεύτερη από δεξιά στην κάτω μεριά της φωτογραφίας. 


Όταν είναι έτοιμη η βυσσινάδα μας , αφήνουμε να σταματήσει ο βρασμός, περιμένουμε κανένα δεκάλεπτο και την φυλάσσουμε σε αποστειρωμένα μπουκάλια ή βάζα σωλήνες με στενό στόμιο.  Δεν χρειάζονται ψυγείο πριν ανοιχθούν .


Σερβίρουμε τη βυσσινάδα μας  αραιωμένη με νερό . Για κάθε μέρος σιροπιού χρειαζόμαστε 3 ή 4 μέρη νερού.

Παρατήρηση:

Ο χρόνος βρασμού μέχρι να δέσει το σιρόπι ποικίλλει ανάλογα με την περιεκτικότητα του φρούτου σε ζάχαρα. Το δικό μου πήρε περίπου 25 λεπτά.

Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες  του τελευταίου τριημέρου και …


Καλή εβδομάδα σε όλους!


Related Posts with Thumbnails