Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Μηλοπιτάκια με φύλλο κρούστας σε πολλές εκδοχές. Και με σοκολάτα!

Γλυκιές μπουκίτσες για κάθε γούστο, για κάθε ώρα…


Εποχή για μηλόπιτες. Κλασικές ή αποδομημένες, αμερικάνικες, γερμανικές, ρώσικες, γαλλικές, αναποδογυρισμένες ή ίσιες, μικρές ή μεγάλες. 


Τίποτα πιο ταιριαστό για το φθινόπωρο από το συνδυασμό του μήλου με την κανέλα. Αγαπημένες συνταγές , κάθε μια με τη χάρη της. 


Λατρεύουμε την κλειστή μηλόπιτα και τα νηστίσιμα μοναστηριακά μηλοπιτάκια. Αλλά και τούτα εδώ είναι σκέτος πειρασμός. 


Μικρές μπουκίτσες, ή μεγαλύτερα με γέμιση μήλου  και άρωμα κανέλας. Το γαρνίρισμα; Μπορεί να είναι άχνη και κανέλα, ή μέλι και κανέλα . 


Αλλά το τύλιγμα σε σοκολάτα τα κάνει πιά γλυκό περιωπής κατάλληλο για κέρασμα σε κάθε περίσταση. Δεν χρειάζονται σιρόπιασμα κι όμως δίνουν την αίσθηση του σιροπιασμένου . 


Ψήνονται στο φούρνο αλλά και στο τηγάνι και καταψύχονται για να τα έχουμε πρόχειρα όποτε χρειαζόμαστε γλυκό κέρασμα. Ταιριάζουν με ποτό, με καφέ με χυμό , με παγωτό …  


Σας έχω πείσει να τα δοκιμάσετε;  Πιστεύω ότι όταν δείτε και πόσο απλά είναι , θα τα βάλετε σίγουρα στο πρόγραμμα των επόμενων ημερών!


Υλικά:

1 πακέτο φύλλο κρούστας (αυτά που έχουν 11-12 φύλλα)
3 μεγαλούτσικα μήλα (περίπου 750 γραμμάρια ακαθάριστα)
2 κουταλιές χυμό λεμονιού
½ κούπα καρύδια χοντροκοπανισμένα
1/3 κούπας ζάχαρη (κατά προτίμηση σκούρα αλλά κάνει και η κρυσταλλική λευκή)
1 κοφτό κουταλάκι κανέλα σκόνη
¼ κουταλάκι γαρύφαλλο  σκόνη
1-2  κουταλιές λικέρ 
½ κούπα ελαιόλαδο +2 κουταλιές βούτυρο για το άλειμμα των φύλλων
Για το γαρνίρισμα: ζάχαρη άχνη ή  μέλι ή σοκολάτα (γύρω στα 55% σε κακάο)

Επί το έργον:


Καθαρίζουμε τα μήλα και τα τρίβουμε στον τρίφτη της ντομάτας. Τα περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού για να μη μαυρίσουν. 


Προσθέτουμε τα καρύδια, τα κανελογαρύφαλλα και το λικέρ και ανακατεύουμε τα υλικά. Βάζουμε το ελαιόλαδο με το βούτυρο σε κατσαρολάκι να κάψει και το αποσύρουμε. 

Το βούτυρο θα λιώσει με την θερμότητα που έχει ήδη αναπτυχθεί. Αλείφουμε με ελαιόλαδο ένα ταψί.  Χωρίζουμε τα φύλλα μας σε 4 μέρη ώστε το κάθε φυλλαράκι να έχει μήκος τη μικρή πλευρά του αρχικού φύλλου. 


Λαδώνουμε με πινέλο ένα φυλλαράκι και βάζουμε ένα ακόμη πάνω του (αν θέλουμε να κάνουμε τα τρίγωνα). Το  λαδώνουμε κι αυτό ελαφρά και βάζουμε μια ποσότητα γέμισης (περίπου μια κουταλιά της σούπας)  στη μια άκρη . Τα τυλίγουμε όπως φαίνεται στη φωτογραφία να γίνουν τριγωνάκια. Πιο αναλυτικά ίσως φαίνεται εδώ.  


Αν θέλουμε να τα κάνουμε μπουκίτσες θα χρησιμοποιήσουμε μόνο ένα φυλλαράκι και θα βάλουμε τη μισή ποσότητα γέμισης. Θα το τυλίξουμε κυλινδρικά, σαν μπουρεκάκι. Τα αραδιάζουμε στο ταψί . Όταν έχει γεμίσει το μισό ταψί, ανάβουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς. 


Τελειώνουμε τα πιτάκια μας, τα αλείφουμε με όσο ελαιόλαδο έχει περισσέψει και τα ψήνουμε στον ήδη προθερμασμένο φούρνο μας για 40-45 λεπτά ή μέχρι να χρυσίσει η κρούστα και να έχουν ψηθεί και οι πάτοι (βάζω το ταψί στη μεσαία θέση του φούρνου).


Αφήνουμε να κρυώσουν ελαφρά και τα πασπαλίζουμε με άχνη και κανέλα αν επιλέξουμε αυτό τον τρόπο σερβιρίσματος 


ή τα περιχύνουμε με μέλι.


Αν θέλουμε να κρατήσουμε στην κατάψυξη, τα καταψύχουμε για 2-3 ώρες απλωμένα σε δίσκο και μετά τα μαζεύουμε σε σακούλα κατάψυξης.


Αν θέλουμε να τα κάνουμε σοκολατένια όλα, θα χρειαστούμε επί πλέον 

250 γρ σοκολάτα , 
2 κουταλιά βούτυρο , 
1 κουταλιά ελαιόλαδο 
3 κουταλιές γάλα.


Τα βάζουμε σε μπεν μαρί (εγώ κάνω αυτοσχέδιο με μια μικρή κατσαρόλα μέσα σε μια μεγαλύτερη) και όταν αρχίζει να λιώνει η σοκολάτα ανακατεύουμε να ομογενοποιηθεί το μείγμα. 


Βουτάμε ένα ένα μηλοπιτάκι να τυλιχτεί στη σοκολάτα και το βγάζουμε σε αλουμινόχαρτο ή χαρτί ψησίματος που έχουμε αλείψει με ελαιόλαδο. Πριν κρυώσουν εντελώς τα πασπαλίζουμε με τριμμένα καρύδια, καρύδα, τρούφα σοκολάτας ή ό,τι άλλο σκεφτούμε (εκεί που ήμουν είχα μόνο δημητριακά πρωινού, τα καρύδια είχαν μπει στη γέμιση!). 


Αφήνουμε να κρυώσουν (εγώ τα βάζω και στο ψυγείο καμιά ωρίτσα) . Τα ξεκολλάμε και τα βάζουμε σε πιατέλα. 


Ανάλογα τη θερμοκρασία περιβάλλοντος τα διατηρούμε σε θερμοκρασία δωματίου ή στο ψυγείο σκεπασμένα με μεμβράνη.



Παρατηρήσεις:

1)Αντί να ψήσουμε τα μηλοπιτάκια στο φούρνο, μπορούμε να τα τηγανίσουμε. Έτσι κάνω εγώ με αυτά που διατηρώ στην κατάψυξη  και θέλω να τα χρησιμοποιήσω σαν κέρασμα . Ετοιμάζονται πιο γρήγορα στο τηγάνι και τα τηγανίζουμε σε μέτρια θερμοκρασία σε ελαιόλαδο, χωρίς  να τα ξεπαγώσουμε. Τα βγάζουμε σε χαρτί κουζίνας και τα σερβίρουμε με αχνοζάχαρη ή μέλι.

2)Με τα παραπάνω υλικά, γίνονται 22-24 τρίγωνα μηλοπιτάκια ή 44-48 μπουκίτσες . Εγώ αυτή τη φορά έφτιαξα και από τα δύο για να σας τα δείξω.Έτσι για 18 σοκολατένια χρησιμοποίησα περίπου 100 γραμμάρια σοκολάτα. 

3)Στη γέμιση μπορούμε να βάλουμε και σταφίδες ή άλλο είδος ξηρών καρπών.Παραλείποντας το βούτυρο από το άλειμμα των φύλλων τα μηλοπιτάκια μας γίνονται νηστίσιμα.

4)Αν θέλουμε να τα τυλίξουμε σε σοκολάτα προτιμούμε να τα φτιάξουμε σαν μπουκίτσες. Είναι πιο ευπαρουσίαστα.

5)Παίρνουμε τη γέμιση με πιρούνι, ώστε να μένουν τα υγρά της στο μπολ που τη φτιάξαμε. Το ίδιο κάνουμε και με τα μηλοπιτάκια που βουτάμε σε σοκολάτα. Τα βγάζουμε με πιρούνι για να μη βγάζουμε μαζί τους και σοκολάτα...

Καλή εβδομάδα!





Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Μπριάμ στο φούρνο

Γιατί  έχουμε ακόμη Καλοκαίρι!


Το μπριάμ ή τουρλού είχα πάντα την αίσθηση ότι γίνεται με λαχανικά που δεν φτάνουν να χρησιμοποιηθούν μόνα τους, που είναι λίγα. Λίγες  μελιτζάνες, λίγα κολοκύθια , λίγες πιπεριές, λίγες πατάτες. 


Φαγητό-επινόηση μάλλον και τούτο  , για να χρησιμοποιηθούν τα βρισκούμενα, η παραγωγή του κηπάκου που διατηρούσε κάθε οικογένεια στο παρελθόν.  Εκείνο που είναι μπόλικο είναι η ντομάτα. Η ντομάτα που τα δένει όλα μαζί και κάνει αυτό το πιάτο  ένα από τα πιο αγαπημένα του καλοκαιριού. Δεν διανοούμαι να φτιάξω αυτό το φαγητό το Χειμώνα. 


Είναι δυνατόν τα άοσμα και εν πολλοίς ανούσια χειμωνιάτικα κολοκύθια και μελιτζάνες να δέσουν τόσο όμορφα ; Είναι δυνατόν η σάλτσα από νερουλές χειμωνιάτικες ντομάτες να μελώσει και να μυρίσει; Μόνο Καλοκαίρι λοιπόν το μπριάμ . Αν θέλουμε να ανακατέψουμε λαχανικά το χειμώνα, ας ανακατέψουμε τα δικά του, τα χειμωνιάτικα: πράσα , κουνουπίδι και λοιπά, ταιριάζουν καλύτερα με τον πελτέ και τη διατηρημένη σάλτσα ντομάτας!  


Το μπριάμ μαγειρεύεται και στην κατσαρόλα και στο φούρνο , με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε κάθε περίπτωση. Στο μπριάμ  κατσαρόλας  το μεγάλο πλεονέκτημα είναι  η ταχύτητα μαγειρέματος, αλλά ο κίνδυνος να λιώσουν τα λαχανικά είναι μάλλον μεγαλύτερος. Στο φούρνο, αργεί λίγο περισσότερο  το φαγητό μας αλλά τα λαχανικά μένουν ακέραια και γίνεται μάλλον πιο νόστιμο.


Κάθε καλοκαίρι το φτιάχνω αρκετές φορές είτε έτσι είτε αλλιώς. Δεν ξέρω γιατί όταν το μαγειρεύω στην κατσαρόλα το λέω με το άλλο του όνομα, τουρλού. Για μένα μπριάμ είναι αυτό που μαγειρεύω στο φούρνο!

Υλικά:

4-5 μελιτζάνες  μέτριες
3 κολοκύθια μεγαλούτσικα
2-3 πατάτες μέτριες
5-6 πιπεριές (οποιουδήποτε είδους ή ανάμεικτες)
2 μεγάλα ή 3 μέτρια ξερά κρεμμύδια
Τριμμένη ντομάτα περίπου 400ml και ακόμη 1-2 ολόκληρες
5-6 σκελίδες σκόρδο
Μαϊντανό (να βγει περίπου μια κούπα ψιλοκομμένος)
Αλάτι
Πιπέρι
¾ κούπας- 1 κούπα ελαιόλαδο
½ κούπα κρασί (προαιρετικά)

Επί το έργον:


Καθαρίζουμε και πλένουμε τις μελιτζάνες και τα κολοκύθια και τα κόβουμε σε κομμάτια (ροδέλες με πάχος 2 δάκτυλα περίπου) . Καθαρίζουμε και κόβουμε και τις πιπεριές . Αν είναι πιπεριές-κέρατα αρκεί να τις κόψουμε σε δυο μακρόστενα κομμάτια. 


Τα αλατίζουμε ελαφρά. Καθαρίζουμε και τις πατάτες και τα κρεμμύδια.


Ανάβουμε το φούρνο τους 200 βαθμούς να θερμαίνεται ώσπου να ετοιμάσουμε το ταψί μας. 


Σε ένα μπολ κόβουμε το κρεμμύδι σε καρεδάκια, προσθέτουμε την τριμμένη ντομάτα, τον μαϊντανό ,  το σκόρδο ,λίγο αλάτι ακόμη, το πιπέρι  και το μισό ελαιόλαδο  (και το κρασί αν βάλουμε). 


Τα ανακατεύουμε ή πιο σωστά τα ζυμώνουμε λίγο με το χέρι μας να ανακατευτούν οι μυρωδιές. 


Απλώνουμε τα λαχανικά  σε ταψί ( να είναι  λίγο απλωτά και όχι στοιβαγμένα) και από πάνω βάζουμε τις πατάτες σε φέτες και τις ολόκληρες  ντομάτες κομμένες σε όγδοα. 

Περιχύνουμε με τη σάλτσα και με το υπόλοιπο ελαιόλαδο . Ανακατεύουμε . Σκεπάζουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο και το βάζουμε στο φούρνο (η σχάρα στην πρώτη θέση από το κάτω μέρος ) ακόμη κι αν δεν έχει σβήσει το φωτάκι της θερμοκρασίας. 


Σε μία ώρα αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο , ελέγχουμε αν θέλει λίγο νεράκι (τις περισσότερες φορές δεν θέλει, έχει κατεβάσει υγρά) και συνεχίζουμε το  ψήσιμο για 50 -60 λεπτά ακόμη , μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά και να μελώσει η σάλτσα.  

Σερβίρουμε ζεστό,  χλιαρό ή σε θερμοκρασία δωματίου (είναι από τα φαγητά που νοστιμίζουν από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ…)  και συνοδεύουμε με φέτα ή άλλο μαλακό τυρί ή με γιαούρτι.


Παρατηρήσεις:

1)Αν δεν μας αρέσει η ελαφριά πικράδα από τις μελιτζάνες, τις ξεπικρίζουμε για κανένα μισάωρο σε ελαφρά αλατισμένο νερό.

2)Ζύγισα από περιέργεια τις μελιτζάνες τα κολοκύθια και τις πιπεριές  (χωρίς τα κρεμμύδια τις πατάτες και τις ντομάτες) καθαρισμένα και κομμένα και ήταν όλα μαζί 1.100 γραμμάρια. Οι ποσότητες ανά είδος μπορούν να αυξομειωθούν. Επειδή συνήθως εμείς οι παλιές τις ποσότητες σ’ αυτά τα φαγητά τις κανονίζουμε με το μάτι, ήθελα αυτή την πληροφορία για τις νεώτερες που θα διαβάσουν τη συνταγή.

3)Αν έχουμε σκεύος που σκεπάζει (γάστρα) μπορούμε να μαγειρέψουμε το μπριάμ μας σ’ αυτό και να την ξεσκεπάσουμε μετά από την πρώτη ώρα. 

Καλό Παρασκευοσαββατοκύριακο! 


Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Γλυκόξινες πιπεριές τουρσί

Το τουρσί της επόμενης μέρας!


Πρέπει να συμβαίνει στους περισσότερους εργασιακούς χώρους. Κάποιο κέρασμα που αρέσει- και η συνταγή του κυκλοφορεί αστραπιαία-, ένας λιχούδης συνάδελφος που περιγράφει μια νοστιμιά που δοκίμασε, 


μια καλή νοικοκυρά που όλο και κάτι μαγειρεύει και δεν κρύβει τη συνταγή της, μια παραδοσιακή μαγείρισσα, ένας μερακλής παραγωγός που ξέρει και διαχείριση των προϊόντων του, συχνά συνυπάρχουν στο ίδιο γραφείο και ανανεώνουν το συνταγολόγιό μας. 


Συζητώντας λοιπόν πρόσφατα για πιπεριές, έπεσε στο τραπέζι -γραφείο και η συνταγή για πιπεριές τουρσί. Όχι το κλασικό με τις πιπερίτσες  τις πράσινες ,


αλλά ένα γλυκόξινο  χρωματιστό τουρσάκι που κέντρισε το ενδιαφέρον μου αν και έχω δει πολλές αντίστοιχες συνταγές στο διαδίκτυο και έχω δοκιμάσει κάποιες. Ετούτη εδώ είναι ιδιαίτερα απλή και στα υλικά και στην διαδικασία.


Για τρία ολόκληρα κιλά πιπεριές μας την έδωσε ο φίλος Μ. ! Άλλαξα και την αναλογία των υλικών (πιο "ήπιο" το έκανα) και την τεχνική της παρασκευής. Κράτησα όμως την κεντρική ιδέα του Μ. και έφτιαξα αυτή τη νόστιμη –για όσους αγαπούν τα γλυκόξινα- γαρνιτούρα. 


Στην αρχική συνταγή οι πιπεριές δεν βράζονται γιατί το τουρσί «ζυμώνεται» για λίγες μέρες, οπότε οι πιπεριές μάλλον μαλακώνουν με την παραμονή τους στο αλάτι και το ξύδι.  Για να το δοκιμάσουμε νωρίτερα (την επόμενη μέρα!) το έβρασα ελάχιστα. 


Η γεύση του ήταν  θαυμάσια  και ταίριαξε και τόσο με το  στραγγιστό  γιαούρτι και τα ψητά λαχανικά όσο και με τα ψητά  «παϊδάκια» κοτόπουλου που το δοκιμάσαμε. Είμαι βέβαιη ότι θα ταιριάζει και με τυριά, όπως σχεδόν όλα τα γλυκόξινα. Επί πλέον έδωσε πολύ όμορφο χρώμα στα πιάτα μας!


Υλικά:

Μισό κιλό πιπεριές
1 κουταλιά χοντρό αλάτι
½ κούπα ζάχαρη
½ κούπα ξύδι από κρασί
10 κόκκους πιπέρι

Επί το έργον:


Πλένουμε τις πιπεριές, τις ανοίγουμε, και αφαιρούμε τους σπόρους καθώς και τα σκληρά άσπρα μέρη από το εσωτερικό τους. 


Τις κόβουμε σε λεπτές λωρίδες. Τις βάζουμε σε μπολ που σκεπάζει και τις πασπαλίζουμε με το αλάτι. 


Τις τρίβουμε με τα χέρι μας να μαραθούν ελαφρά. 



Σκεπάζουμε το μπολ και  τις αφήνουμε να περιμένουν 2-3 ώρες. 


Θα δούμε ότι έχουν κατεβάσει υγρά. Χωρίς να τα αδειάσουμε, 


προσθέτουμε  τη ζάχαρη 



το ξύδι και το πιπέρι και τα αφήνουμε πάλι για άλλες 2-3 ώρες ή περισσότερο (αν έχουμε χρόνο).


Μετά, βάζουμε όλο το περιεχόμενο του μπολ σε κατσαρόλα και το βράζουμε για  7-10 λεπτά (ο χρόνος από τη στιγμή που αρχίζει ο βρασμός).


Αφήνουμε να κρυώσει ελαφρά και το αδειάζουμε σε μπολ (γυάλινο κατά προτίμηση).  Όταν κρυώσει εντελώς το βάζουμε στο ψυγείο . Μπορεί να καταναλωθεί την επόμενη μέρα. 


Παρατηρήσεις:

1)Παρόλο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πιπεριές του ίδιου χρώματος, είναι πολύ πιο ωραίο στην εμφάνιση όταν είναι  πολύχρωμες.

2)Έβαλα λίγο ελαιόλαδο  στο βάζο μου για να διατηρηθεί καλύτερα όσο περίσσεψε.

3)Ο φίλος που μου έδωσε την αρχική συνταγή μου είπε ότι το διατηρεί σε αποστειρωμένα βάζα για μήνες, χωρίς μάλιστα να έχει βράσει τις πιπεριές του. Όταν το δοκιμάσω κι έτσι θα συμπληρώσω τα αποτελέσματα…

4)Ξεκίνησα τη διαδικασία Σάββατο πρωί και το βραδάκι έβρασα το τουρσί μου. Το απολαύσαμε την Κυριακή το μεσημέρι. Όσο έμεινε μάλλον είναι το ίδιο -και ίσως περισσότερο- νόστιμο. 

5)Αντί κόκκους πιπεριού, μπορούμε να βάλουμε λίγη καυτερή πιπερίτσα. 

Καλημέρα! Καλό Φθινόπωρο! 
Related Posts with Thumbnails