Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Αναποδογυρισμένη πίτα με φρούτα και σοκολάτα

Μια συνταγή  για βιαστικούς, με ό,τι έχουμε στο σπίτι!


Δεν είχα σκοπό να τη βάλω αυτή τη συνταγή στο blog, γι αυτό την πρώτη φορά που την έφτιαξα δεν φωτογράφησα το ...δημιούργημα. Προέκυψε βιαστικά, με ότι υλικά είχα στο σπίτι για να κεραστούν απρόσμενοι επισκέπτες.  Σκέτο το αναψυκτικό ή ο καφές; Δεν πάει! Ένα γλυκάκι, όσο ανάξιο λόγου κι αν είναι, χρειάζεται. 



 Άρεσε όμως, το ξανάφτιαξα,  και κατέγραψα τη συνταγή αυτή τη φορά . Οι ποσότητες είναι για μικρό σκεύος, ένα κέρασμα όπως σας είπα. 



Η ζύμη που σκεπάζει τα φρούτα είναι ανάμεσα στο σπογγώδες κέικ της άλλης μου φρουτόπιτας  και στην τραγανή ζύμη μιας κλασικής τάρτας.Για τη ζύμη αποφάσισα να γράψω τη συνταγή. Δεν είχα τα 3 αυγά της προηγούμενης πίτας και κατέφυγα σε εκπτώσεις... Είναι όμως νόστιμη, εύκολη και απαιτεί ένα σκεύος όλο κι όλο. Ούτε μίξερ, ούτε βοηθό για να προσθέτει τα υλικά! 


Και η γέμιση; Ό,τι έχουμε από φρούτα. Η επικάλυψη της σοκολάτας ενοποιεί τα υλικά, δίνει ωραίο «πρόσωπο» στην πίτα και …όπως και να το κάνουμε η σοκολάτα πάντα πάει με τα φρούτα!



Υλικά:

Μισό πακέτο των 250 gr. βούτυρο
2/3 κούπας  ζάχαρη
1,5 κούπα αλεύρι
2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν
1 αυγό
3 κουταλιές σούπας γιαούρτι ή γάλα
1 τσιμπιά αλάτι
2,5 -3 κούπες κομματάκια φρούτων
1 σφηνάκι λικέρ της επιλογής μας
Περίπου 100 gr σοκολάτας 55% κακάο σε τρίμματα
2 κουταλιές ζάχαρη άχνη

Επί το έργον:


Βάζουμε σε πυρέξ το 1/3 από το βούτυρο της συνταγής κομμένο σε κομματάκια και τοποθετούμε το σκεύος στο κάτω μέρος του φούρνου. Τον ανάβουμε στους 180 βαθμούς. Κρατάμε 3 κουταλιές από τη συνολική ζάχαρη για τη ζύμη, και μόλις αρχίσει να λιώνει το βούτυρο πασπαλίζουμε με τη μισή από την υπόλοιπη το πυρέξ ,  απλώνουμε τα φρούτα μας και ρίχνουμε πάνω τους και την υπόλοιπη.



Περιχύνουμε με το λικέρ και βάζουμε το σκεύος στη μεσαία θέση του φούρνου, πάνω στη σχάρα. 



Αναμιγνύουμε σε ένα μπολ το υπόλοιπο βούτυρο, τη ζάχαρη που κρατήσαμε, το αυγό και το αλεύρι με το μπέικιν και  το αλάτι. 



Δεν ζυμώνουμε πολύ. Αρκεί να ενσωματωθούν τα υλικά και να πάρουμε ένα ζυμαράκι που κολλά στα χέρια . Το αφήνουμε να ξεκουραστεί ένα 15λεπτο ( στο μεταξύ τα φρούτα είναι στο φούρνο). 



Πάνω σε χαρτί ψησίματος ή λαδόκολλα απλώνουμε το ζυμάρι μας με τα χέρια σε ένα φύλλο , στο σχήμα και το μέγεθος του πυρέξ. 



Βγάζουμε τα φρούτα από το φούρνο και τα σκεπάζουμε με το ζυμάρι ( αναποδογυρίζουμε με το χαρτί το φύλλο μας πάνω στα φρούτα, και βγάζουμε το χαρτί).  Με ένα κουτάλι σπρώχνουμε λίγο από τα πλάγια να σκεπαστούν καλά τα φρούτα και ξαναβάζουμε το πυρέξ στο φούρνο για μισή ώρα περίπου. 



Βγάζουμε την πίτα και την αναποδογυρίζουμε σε πιατέλα. 



Ρίχνουμε από πάνω αμέσως την τριμμένη σοκολάτα  ώστε να λιώσει με τη θερμοκρασία της πίτας, αλλά δεν απλώνουμε με κουτάλι . 



Όταν κρυώσει  λίγο πασπαλίζουμε το γλυκό με λίγη αχνοζάχαρη και σερβίρουμε.




Παρατηρήσεις:

1)Την πρώτη φορά την «γλάσαρα» με μαρμελάδα δαμάσκηνο αραιωμένη με λίγο λικέρ. Η σοκολάτα της πηγαίνει αλλά δεν ήταν άσχημη και με την μαρμελάδα…

2)Το πυρέξ που χρησιμοποίησα έχει διαστάσεις 30Χ22 αλλά θα μπορούσε να είναι και ελάχιστα μεγαλύτερο αν μας αρέσουν πιο λεπτά τα ζυμάρια.

3)Τα φρούτα που έβαλα ήταν ρόγες σταφυλιού και ροδάκινο σε κυβάκια. Ταίριαξαν… Την επόμενη φορά θα τη δοκιμάσουμε με μήλα ή αχλάδια.


4)Έκοψα τη σοκολάτα με μαχαίρι για να είναι ανομοιόμορφα τα κομμάτια και έτσι κάποια έλιωσαν εντελώς, κάποια έλιωσαν μερικώς και έδωσαν πολύ ωραία επιφάνεια στο γλυκό. 

Καλή σας μέρα και χρόνια πολλά (εκ των υστέρων) σε Σταύρους και Σταυρούλες, Νικήτες και Νικητούλες, Ευφημίες  και (εκ των προτέρων) στις Πίστες, Αγάπες ,Ελπίδες και Σοφίες! 

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Ιμάμ μπαϊλντί

Γιατί άραγε;

                            
               
Γιατί άραγε μπαΐλντισε ο ιμάμης και έδωσε το όνομά αυτό σ’ ένα από τα πιο αγαπημένα φαγητά του καλοκαιριού; Οι εκδοχές που έχουν καταγραφεί είναι πολλές:
Κατά μία εκδοχή ο ιμάμης εμπαΐλντισε από τη μεγάλη ποσότητα που έφαγε λόγω της εξαιρετικής νοστιμιάς αυτού του φαγητού που όπως και να το κάνουμε είναι λίγο βαρύ για το στομάχι… 


                       

Κατ’ άλλους,  σε μέρα ραμαζανιού (εποχή νηστείας για τους μουσουλμάνους ) ο ιμάμης μυρίστηκε την έντονη μυρωδιά του ιμάμ που μαγείρευε γειτόνισσά του διαφορετικού  θρησκεύματος  (μήπως Ελληνίδα;)  και εμπαΐλντισε από την πείνα. 

                           

Κάποιοι άλλοι λένε ότι ο ιμάμης ήτανε ιδιαίτερα τσιγκούνης  και λιποθύμησε στη θέα της ποσότητας του λαδιού που χρησιμοποίησε η γυναίκα του γι αυτό το φαγητό. 
                           

Πραγματικά το φαγητό κατατάσσεται στα λαδερά  φαγητά. Συνηθίζεται  στην Ελλάδα , στην Τουρκία και στις χώρες των Βαλκανίων και παρόλο που η ονομασία του παραπέμπει σε τούρκικης καταγωγής πιάτο, πάντα είχα την υποψία ότι μάλλον είναι ελληνικό φαγητό εξαιτίας της μεγάλης ποσότητας ελαιολάδου που περιέχει. Ο Ν. Ψυλλάκης  σημειώνει σε κάποιο από τα βιβλία του ότι πολλά φαγητά με τούρκικη ονομασία είναι ελληνικά που οι Τούρκοι τους έδωσαν δικά τους ονόματα και μ' αυτά τα νέα ονόματα επικράτησαν. Κάτι σαν «αντιδάνειο» ας πούμε, και στα φαγητά… 

                           

Μια άλλη ένδειξη ότι η υποψία μου έχει βάση, μου έδωσε η πληροφορία που βρήκα στην ιστοσελίδα ifood.tv (δείτε εδώ:  http://ifood.tv/greek/imam-baildi/about ), που κανένα λόγο δεν έχει για να υποστηρίζει ότι το φαγητό είναι ελληνικό, κι όμως αυτό ισχυρίζεται. Τέλος πάντων, ειδική δεν είμαι και δεν επιμένω επί του θέματος. Εικασίες κάνω λόγω της ποσότητας του ελαιολάδου και των παραπάνω καταγραφών…

                           

Ας καταγράψω τώρα και τη συνταγή μου, τον τρόπο που φτιάχνω εγώ αυτό το αγαπημένο καλοκαιρινό πιάτο !

Υλικά:

6-8 μελιτζάνες  μακρόστενες μεν, αλλά όχι πολύ λεπτές
3-4 μεγαλούτσικα  κρεμμύδια (υπολογίζω 1 κρεμμύδι  ανά 2 μελιτζάνες )
4 ώριμες ντομάτες (να δώσουν 1-1,5 βαθύ πιάτο τριμμένης ντομάτας)
6-8 σκελίδες σκόρδο
1 μάτσο μαϊντανό (περίπου 1 κούπα ψιλοκομμένος)
Αλάτι
Πιπέρι
1 κούπα ελαιόλαδο
Προαιρετικά, 2 πιπεριές κομμένες σε καρεδάκια

Επί το έργον:

                              
Καθαρίζουμε τις μελιτζάνες χωρίς να αφαιρέσουμε τελείως το κοτσάνι τους  και τις χαράζουμε με ένα μαχαίρι διαμπερώς με δυο κάθετες μαχαιριές χωρίς να τις χωρίσουμε.

                                  

Τις βάζουμε αν θέλουμε για κανένα μισάωρο σε ελαφρύ αλατόνερο να ξεπικρίσουν.   Ωστόσο ετοιμάζουμε τη σάλτσα: 
                                             

Σε βαθύ τηγάνι ή σε ρηχή κατσαρόλα τσιγαρίζουμε τα κρεμμύδια κομμένα σε φετάκια με το μισό ελαιόλαδο. Όταν μαραθούν και γίνουν διαφανή προσθέτουμε τα σκόρδα  την πιπεριά (αν βάλουμε) και την τριμμένη ντομάτα .

                                            

Βράζουμε τη σάλτσα μας σε μέτρια θερμοκρασία  για κανένα τέταρτο. Αλατοπιπερώνουμε  και προσθέτουμε το μαϊντανό. Αφήνουμε να πάρει μια δυο βράσεις η σάλτσα και αποσύρουμε. 

                             

Παράλληλα μπορούμε να τηγανίσουμε τις μελιτζάνες. Βάζουμε το υπόλοιπο ελαιόλαδο να κάψει , στραγγίζουμε τις μελιτζάνες και τις τηγανίζουμε ελαφρά, γυρίζοντάς τις απ' όλες τις πλευρές. Πρέπει να μαλακώσουν ελαφρά και να ανοίγουν για να βάλουμε τη γέμιση. 

                                 

Έτσι ενώ στην αρχή η θερμοκρασία είναι υψηλή , χαμηλώνουμε σε μέτρια για να μη καούν . Αν χρειαστεί συμπληρώνουμε λίγο ελαιόλαδο. 

                             

Τις αραδιάζουμε σε ταψάκι κατάλληλου μεγέθους, τις ανοίγουμε και τις γεμίζουμε με όση γέμιση χωρέσουν τα ανοίγματά τους. 

                             

Τις περιχύνουμε με την υπόλοιπη σάλτσα και βάζουμε το ταψάκι στο φούρνο, στους 180 βαθμούς, στην πρώτη σχάρα από κάτω.

                             

Ψήνουμε για 40-45 λεπτά ή ως ότου μελώσει η σάλτσα και ψηθούν εντελώς τα κρεμμυδάκια και οι μελιτζάνες μας.

                           

Σερβίρουμε αφού σταματήσει ο βρασμός και «ησυχάσει» το φαγητό και συνοδεύουμε με τηγανητές πατάτες ή ρύζι.

                          

Παρατηρήσεις:

1)Σχεδόν απαραίτητο συνοδευτικό για το ιμάμ  μπαϊλντί είναι η φέτα . Η μητέρα μου μάλιστα πασπαλίζει το ιμάμ με τρίμματα φέτας 10 λεπτά πριν το βγάλει από το φούρνο ώστε να λιώσει ελαφρά το τυρί. Του πάει. Αντί φέτα μπορούμε να βάλουμε ξινομυζήθρα ή άλλο μαλακό κατσικίσιο τυρί.

2)Αντί να τηγανίσουμε τις μελιτζάνες, μπορούμε να τις αλείψουμε με ελαιόλαδο και να τις ψήσουμε στο φούρνο για λίγο μέχρι να μαλακώσουν ελαφρά και να μπορούμε να τις γεμίσουμε. Το ιμάμ χάνει  λίγο σε  νοστιμιά  αλλά κερδίζει σε πολλά άλλα πεδία…

3)Αντί να τηγανίσουμε τις πατάτες μπορούμε να τις βάλουμε κομμένες σε φέτες ανάμεσα στις μελιτζάνες και να τις ψήσουμε στο φούρνο.

4)Το φαγητό είναι πολύ νόστιμο και σε θερμοκρασία δωματίου. Μάλλον νοστιμίζει από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ, αν το αντέχει το στομάχι μας για βραδινό. Μη μπαϊλντίσουμε κιόλας...

Εύχομαι σε μαθητές , γονείς και εκπαιδευτικούς καλή σχολική χρονιά! 





Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Μαρμελάδα δαμάσκηνο , εύκολα και γρήγορα!

Χρώματα κι αρώματα εις διπλούν!


Οι ποικιλίες των δαμάσκηνων είναι πολλές και πολύχρωμες. Από τις κιτρινοπράσινες μπουρνέλες (ή αμπουρνέλες που λέμε μεις οι κρητικοί) ως τα πολύχρωμα κορόμηλα , και τις  εξαιρετικού χρώματος βανίλιες  και  δαμάσκηνα. Φρούτα που προσφέρονται για μαρμελάδες . 


Έχουν  τόσο υπέροχα χρώματα που οι μαρμελάδες τους είναι και νόστιμες και κατάλληλες για γαρνίρισμα κρεμών, γιαουρτιού, μπισκότων  κλπ. Ειδικά τα δαμάσκηνα έχουν συνήθως χαμηλή τιμή οπότε ακόμη κι αν δεν έχουμε δική μας δαμασκηνιά αξίζει τη μικρή δαπάνη η μαρμελάδα τους. 


Εγώ συνήθως δεν τα αγοράζω γιατί έχω μια καλή γειτόνισσα με μια δαμασκηνιά που υπερφορτώνεται και  έχω εξασφαλίσει μερίδιο! Όπως έχω ξαναπεί στη γειτονιά μας αν κάποιου του περισσεύει κάτι το μοιράζεται ακόμη και στους δύσκολους καιρούς που ζούμε… Φέτος ειδικά είχα προμήθειες κι από άλλη φίλη με άλλης ποικιλίας δαμάσκηνα. 


Έφτιαξα λοιπόν δυο διαφορετικού χρώματος μαρμελάδες δαμάσκηνο με την ίδια νοστιμιά και φυσικά την ίδια συνταγή. Άλλωστε με την ίδια συνταγή φτιάχνω και τη μαρμελάδα μου με μπουρνέλες και με βανίλιες ( λίγο σπανιότερα αυτή αφού  πρέπει να τις αγοράσω και δεν είναι ιδιαίτερα φθηνές...). Βλέπετε κανείς από τη γειτονιά μας δεν έχει δέντρο με βανίλιες!



Οι  διαφορές στη δική μου συνταγή από τις συνταγές που έχω δει κατά καιρούς, είναι δύο :  βράζω το φρούτο με τα κουκούτσια και μετρώ τις ποσότητες με όγκο. Και οι δύο διευκολύνουν πολύ τα πράγματα και επιτρέπουν να φτιάξουμε μαρμελάδα με όσα δαμάσκηνα ή βανίλιες ή μπουρνέλες  μας περισσεύουν. Έχω φτιάξει μαρμελάδα και με 15 όλα κι όλα δαμάσκηνα κάποτε που ήθελα να γαρνίρω ένα  γιαουρτογλυκό  και ήθελα κάποια μαρμελάδα με έντονο χρώμα γιατί όλες οι υπόλοιπες  ήταν ανοιχτόχρωμες . Πέρα από τη διευκόλυνση, τα κουκούτσια αφήνουν ένα ιδιαίτερο άρωμα στη μαρμελάδα στον ελάχιστο χρόνο που βράζουν με το φρούτο. 



Οι φωτογραφίες της ανάρτησης  είναι εις διπλούν για να δείξω τη διαφορά χρώματος. Όλα τα άλλα ήταν ίδια και για τις δύο ποικιλίες δαμάσκηνων!

Υλικά:

Για κάθε 40-50 δαμάσκηνα (ανάλογα με το μέγεθος)
3/4 κούπας νερό
Ζάχαρη ( ποσότητα στο «επί το έργον»)
Χυμό μισού ζουμερού λεμονιού
2 σωληνάκια βανίλιας ή 2 κλαδάκια αμπερόζα (αμπερόριζα)

Επί το έργον:


Πλένουμε τα δαμάσκηνα και τα βάζουμε σε κατσαρόλα μαζί με το νερό. Μόλις πάρουν βράση , σκεπάζουμε την κατσαρόλα και χαμηλώνουμε το μάτι στο μισό (στη δική μου κουζίνα από το 9 το κατεβάζω στο 4). 


Σε 5-10 λεπτά θα έχουν κατεβάσει αρκετά υγρά τα φρούτα μας. Αυξάνουμε στο 6 και βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν και να διαλύονται  τα δαμάσκηνα με το άγγιγμα ενός κουταλιού. Αυτό θα πάρει άλλα 10-15 λεπτά. 


Αποσύρουμε από το μάτι και αφήνουμε να έλθουν σε θερμοκρασία που να πιάνονται με το χέρι. 


Τότε βγάζουμε τα κουκούτσια και «ζυμώνουμε» τα φρούτα με το χέρι η με ένα πιρούνι ώστε να πολτοποιηθούν  όσο μας αρέσει. Μετράμε τον πολτό με μια κούπα και τον βάζουμε σε μια κατσαρόλα.


Προσθέτουμε ζάχαρη σε αναλογία 4:3. Δηλαδή για κάθε 4 κούπες πολτό 3 κούπες ζάχαρη. Ανακατεύουμε ελαφρά (με ξύλινη κουτάλα κατά προτίμηση) και βάζουμε τη μαρμελάδα μας να βράσει . Αφαιρούμε με την κουτάλα τους αφρούς που μαζεύονται στο πλάι της κατσαρόλας προσέχοντας να μη παίρνουμε φρούτο. 


Μόλις αρχίσει ο βρασμός χαμηλώνουμε σε μέτρια τη θερμοκρασία (στο 6 ας πούμε αν είναι μέχρι το 9 η κουζίνα μας) και αφήνουμε τη μαρμελάδα να δέσει.


Δοκιμάζουμε τη μαρμελάδα με το γνωστό τρόπο : βάζουμε μια κουταλιά σε ένα πιατάκι, αφήνουμε να κρυώσει (ωστόσο αποσύρουμε από το μάτι την κατσαρόλα) και χαράσσουμε ένα δρόμο με το δάκτυλό μας. 


Αν ξανακλείνει αμέσως θέλει λίγο βράσιμο ακόμη . Αν διατηρείται , είναι έτοιμη. Θα πάρει περίπου 25-30 λεπτά. Λίγο πριν την κατεβάσουμε προσθέτουμε το άρωμα που μας αρέσει και το χυμό λεμονιού. Περιμένουμε 10 λεπτά να σταματήσει ο βρασμός και σερβίρουμε σε βάζα που έχουμε αποστειρώσει :


Αφήνουμε να κρυώσουν αναποδογυρισμένα.


Διατηρούμε σε ντουλάπι  μέχρι να τα ανοίξουμε οπότε τα φυλάσσουμε στο ψυγείο.

Παρατηρήσεις:

1)Από περιέργεια και για την καταγραφή της συνταγής,  ζύγισα τα 33 ανοιχτόχρωμα δαμάσκηνα και τα 52 σκουρόχρωμα που είχα. Τα πρώτα ήταν περίπου 950 γραμμάρια και τα άλλα 1150 (ήταν μικρά). Και στις δύο περιπτώσεις έβαλα 3/4 δοσομετρικής κούπας νερό και η μαρμελάδα έδεσε μια χαρά.

2)Εκτός από τα κουκούτσια μπορούμε να αφαιρέσουμε και κάποιες φλούδες αν δεν μας αρέσουν. Εγώ τις αφήνω γιατί μου αρέσει η υφή της μαρμελάδας όταν τις περιέχει. Επίσης μπορούμε να αλέσουμε τον πολτό στο multi αν μας αρέσουν οι ρευστές και λείες μαρμελάδες.

3)Η ποσότητα της ζάχαρης μπορεί να ελαττωθεί  στο 2:1 ( για κάθε 2 κούπες πολτό, 1 κούπα ζάχαρη) αν τα φρούτα είναι πολύ ώριμα ή αν πρόκειται να φτιάξουμε μικρή ποσότητα και δεν μας ενδιαφέρει η μακρόχρονη διατήρηση. Εγώ συνηθίζω το 3:2 (αν είναι πολύ γλυκά τα φρούτα μου) ή το  4:3 για να διατηρούνται και εκτός ψυγείου  οι μαρμελάδες μου. Δυστυχώς η ζάχαρη εκτός από γλυκαντικό είναι και συντηρητικό. Εδώ όπως προανέφερα  η ζάχαρη  είναι τα ¾ του πολτού σε όγκο. Έτσι για τις τρεις κούπες πολτό στην πρώτη περίπτωση έβαλα 2 κούπες  και 1/3 κούπας ζάχαρη και για 4 κούπες πολτό στη δεύτερη περίπτωση έβαλα 3 κούπες ζάχαρη.

4)Για τις μαρμελάδες καλό είναι να χρησιμοποιούμε  σχετικά μεγάλες και βαθιές κατσαρόλες για να μη κινδυνεύουμε από επώδυνα πιτσιλίσματα...

Καλή εβδομάδα !


Related Posts with Thumbnails